
Hiperplazia beninje e prostatës (HBP) është një proces histologjik gjatë të cilit rritet numri i qelizave stromale, të muskujve të lëmuar dhe epiteliale, kryesisht në zonën tranzitore dhe periuretrale të prostatës. Në kontekstin klinik flasim për zmadhimin beninj të prostatës (BPE), i cili mund të ngushtojë pjesën prostatike të uretrës dhe të shkaktojë pengim të daljes së urinës nga fshikëza, si dhe simptoma të rrugëve të poshtme urinare (LUTS). Megjithatë, madhësia e prostatës në vetvete nuk tregon se sa të theksuara do të jenë problemet. Një burrë me prostatë të madhe mund të ketë pak ose aspak simptoma, ndërsa një burrë me prostatë më të vogël mund të ketë probleme të rëndësishme.
Faktori më i rëndësishëm për rritjen e vëllimit të indit të prostatës, me diferencë të madhe, është mosha. Me rritjen e moshës ndryshojnë ndikimet e ndërsjella të qelizave stromale dhe epiteliale, faktorët e rritjes dhe mjedisi hormonal i prostatës (vlera e rritur e metabolitit të testosteronit, DHT). Shenjat e hiperplazisë beninje të prostatës fillojnë të shfaqen kryesisht pas moshës 40 vjeç dhe shpeshtësia e tyre rritet gradualisht me moshën.
Rrjedha më e dobët, fillimi i vështirë i urinimit, rrjedha e ndërprerë, urinimi më i shpeshtë, urinimi gjatë natës, nevoja e papritur për të urinuar dhe ndjesia e zbrazjes jo të plotë të fshikëzës janë simptomat më të shpeshta të zmadhimit beninj të prostatës. Prostata e zmadhuar mund ta ngushtojë gradualisht uretrën dhe ta vështirësojë daljen e urinës. Problemet zakonisht zhvillohen ngadalë dhe me kalimin e kohës mund të përkeqësohen. Te disa burra simptomat janë të lehta, ndërsa te të tjerët ndikojnë ndjeshëm në jetën e përditshme dhe në gjumë. Simptomat nuk janë gjithmonë pasojë e madhësisë së prostatës. Me plakjen mund të ndryshojë edhe funksioni i fshikëzës urinare, prandaj probleme të ngjashme mund të shkaktohen edhe nga një fshikëz hiperaktive ose e dobësuar.
Nëse simptomat bëhen shqetësuese, ndikojnë në gjumë ose në aktivitetet e përditshme, rekomandohet një ekzaminim urologjik.
Gjatë ekzaminimit urologjik vlerësojmë simptomat, gjendjen e prostatës, funksionin e fshikëzës dhe urinën e mundshme të mbetur, si dhe përjashtojmë shkaqe të tjera të problemeve. Vlerësimi bazë përfshin:
Pas kryerjes së diagnostikimit, urologu, në bashkëpunim me pacientin, vendos për masat më të përshtatshme, në bazë të shkallës së simptomave, madhësisë së prostatës, ndikimit të problemeve në cilësinë e jetës, urinës së mbetur dhe ndërlikimeve të mundshme. Te problemet e lehta trajtimi shpesh nuk nevojitet menjëherë; gjendja ndiqet, ndërsa pacientit i këshillohet përshtatja e zakoneve të përditshme të jetesës - përshtatja e marrjes së lëngjeve, kufizimi i kafeinës dhe i alkoolit, si dhe trajtimi i kapsllëkut. Në rast simptomash shqetësuese, në linjë të parë fillohet me barna (α1-bllokues, frenues të 5α-reduktazës), të cilët sipas nevojës kombinohen. Nëse barnat nuk mjaftojnë dhe në rast ndërlikimesh, përdorim trajtimin operativ – ose ndërhyrje minimalisht invazive (TURP, ThuLEP), ose prostatektominë klasike.
Trajtimi operativ është i nevojshëm në rast të retensionit urinar të përsëritur, pamundësisë për të urinuar spontanisht, infeksioneve të përsëritura, gurëve në fshikëz, makrohematurisë së përsëritur për shkak të HBP-së ose dëmtimit të rrugëve të sipërme urinare (hidronefroza), si dhe kur efekti i barnave është i pamjaftueshëm.
Autori: asistent Simon Hawlina, MD, FEBU, specialist urolog






E hënë - E enjte
E premte
E shtunë - E diel
08:00 - 19:00
08:00 - 16:00
Mbyllur
Të drejtat e autorit © 2025 MD medicina | Të gjitha të drejtat e rezervuara | Cilësi dhe siguri | Politika e Privatësisë